Erźań pokš, pokštineť

Obraščenije k Ineškipazu zakončeno. Ozava, ne opuskaja ruk i kak bï sojedińaja dve stihii — nebo i zemľu —, priglašajet vspomniť ušedših v mir inoj predkov.

Erźań pokš, pokštineť, Pokšťań, pokštineť, Matraź — ojmaź kiśkinenk, Kepsť mrezë, babineť, Raužo čovaľa modïnenk. Vana terdťadïź ozksov Kši — salonok varčamo, Pureń — bragań korštamo. Ašo keďsë paninek, Šožda meľsë pidinek. Sado vaksozonok, Čovoŕavodo jutkozonok, Načtïnk kośke turvinenk, Peštink vačoń pekinenk, Tańškavtïnk sëpej kurginenk. Kiń lemezë kundavi, Kiń lemezë stuvtovi, Iľado kežijavto, Iľado ordaškale, Vese tïń — sedejsënek, Vese tïń — minek veŕsë. Miń tïnk ejstë lisinek, Miń tïnenk veľavtano. Sado, vese sado! Iľazt ule ve jendo vanïćat, Iľazt ule ve seľmeń śavadïćat. Pačkodezë, molezë! Paz, čangodť!