Te lambamo-lambamo valoś

Nujań Viďaz

Eŕan velesë. Škazo kizëń omboće peľks. Udsema tarkam — kudïkeľks. Tesë ekše. Koštoś čevte dï tantej. Matedevan kuroksto. Udan domkasto. Sedejak śokś jonov. Ušosonť uš jakšamo, veľkssënť alo, pŕań kopačaź leksemado mejle, — lembe. A večkevi norastot lisemaś! Seske surnezevat.

Końovtne-knigatne veľkssë sëznëmado mejle kapšaź-kaiń langston ponań lembe oršamopelem dï čopavtïń, koda sval, keľme, źars a eždeviť rungosom, acavkstnëń pots.

Anśak taštïń lembine, dï uš suťamozeviń, «veľmevtimim» pineń ongoma. Užo-užo te avoľ sodaviks «gav-gav»! Avoľ «vov-vovgak». Targseś «lomaneń sehte vadŕa jalgaś» neť nuŕkinestë jovtavića valtnëń kuvakasto da ćijneź. Maŕavś ejsëst avoľ tandavtomań kardamo, avoľ peńaćamo dï eńaldoma. Lajšema… «Lisi, — arsezeviń, — pinetnejak seľvedť valnïť».

Te meze isťa lisś šabranok Oľgakajeń Čenťajenzë marto? Kodamo čičav suskize? Meks isťa bajagineks žojnemanzo tarkas nireždeź nireždi?

Kusolan. Maŕavi, ojmaś. Mongak seľmeń koniń. Minuta, omboće dï tago teke:

-I-i-u-u.., — rizks jožoń sïremtića lužańa gajteś pačkodś laztnëń pačka .

Meze toso, kardazsonzo moli? Avoľ idemevsť sovasť dï kodajak tenst a povavi mokšnaška pondakš pineś?

«Satï, satï, škazo peleve malava. Valske čopodava sťamo», — veľavtïń viť bokam langs, kiŕmićaviń, kopačija – a maŕams – pŕam. Vaj, avakaj! Nej meze tejems, koda ećems udomazon?

-I-i-u-u.., — doprok štavtïze udomam.

Kortavi: veŕgiztnë «urnïť». Te valoś veŕgiztnëneń kona jondojak dï kodajak a peďavtovi. Urnï, źardo gajteś sejeďstë kajseti. Vide, urnï pekem, urnï… Koda lemďams teľńa, sede sejeďstë ejźurkovsto, «svaďbań» škasto marsevića «morost», a sodan.

Užo-užo, matedevan, maŕavi. Engamś.

-I-i, u-u-u… jutaś pačkam, teke pejeľ šorkadsť rungozom, -u-u-i-i…

Veń «konćert».

Okojniki udomaś iznize pineń peńaćamonť čovor eńaldoma marto. Vaiń amaŕamoń-anejemań oťmanteń.

Valskeń saź jutïń, eziń nuźaldo, šabranteń, Oľgakajneń. Jutavtï, koda nej lamot veletneva, sïrečinzë śkamonzo viška kudïnesënzë.

— Oľga paťaj, meze lisś Čenťaz marto?

— A meze?

— Veńperť avoľ ongś—lajšeś!

— A-a.., čaŕkodiń…

— Mon avoľ pek, — pškadiń piŕavks kenkške vaksso karšom aštićantń. — Udoma teń eź makso…

— Dï, teńa, pikskes, koda meriť, «ozavtïja». Odnë. Nalksems melezë. Saraztnëń pansi. Seks śulmiijak. Oľas meneviľ. Seks veŕgizëń vajgeľsë lajši. A večkevi piksëś.

— Da-a, — kuvaksto targija ruzoń nuŕka valonť, — oľas, meŕat, meneveľ.

Arsezeviń mekev samsto eś eŕamodom, ućaskadom.