«Em»-ś Irkutsk jono!

Ezik kecnevte lija ošso-velesë erića leľať, jalaksot, paťať eli sazorot, teťať dï avať, sodaviks lomanet, jalgať, večkeviksëť «Erźań Mastorso»? Ezik-beŕań. Vitik iľveďksëť. Dï sede kurok.

A vana Novikov Ivan Aleksandrovič, Mordovijań Kende veleń erźań ćoraś, tejś doprok lijaks. Son śormadstś, kazś keńarks malaviksënzë turtov, Novikov Anatolij Aleksejevičnëń, kona eri Irkutoń jonksso Sajan ošso, ijeń pitnesë «Erźań Mastor». Geografijazo gazetanť kelejgadś: Kaliningrad, Moskov, Kijev, Volgograd, Krasnodar, Habarovsk, Krasnojarsk, Irkutsk, Novosibirsk…

Lezdado, jalgat-ojat pačkodems «Erźań Mastoronteń» lija-lija jonkstneskak! Śukońatano tenk, ćorat, paro tevenk kis modas!

      *

V posledńuju minutu prišla ješčö odna radostnaja vesť: čitatelem «Erźań Mastor» stala erźanka iz Novosibirska Mironova O.M. Śukpŕa, Oľga Mihajlovna — tardi, maŕavi, sedejeť čačoma keleť-mastorot kis! Paro, muik kinť Erźań Mastorov.

    

Mordovijań tombaľga erićat! Śormadstodo «Erźań Mastor» Od ijeń apak učo, nejke. Karmatano nejke kučnemenzëjak. Sradost ejsënzë kuľatne sede kuroksto dï kelejstë. Teńsë minek vijenek, tede karmiť melenek vanomo!