Śukpŕa teť, Mikoľ!

Uš vete-koto ijeť Erźań Mastorso, koso valskestë čokšnes kortïť dï leksiť anśak erźaks, koso koštoś erźań, eri Serafima Markovna, Sima paťanok. Vanï langozonok nusmańasto dï teke peńaći: meks isťa viškalgadś Erźań Mastoroś, kosot lomanenzë, kosot erźatne, meks jakiť pŕań noldaź?

Veto-koto ijede ikele sovaś tenek, 113 nupalenteń, avoľ sërej-avoľ alkine, valdo čeŕ-čačo, vide rungo ćera. Kandś meze-buti lapuža, parste tapardaź. Juksninze śulmavkstnëń dï vasenćede varštaś peŕkanzo, langozonok «Erźań keľ» moronť sermadïćazo-morïćazo Serafima Markovna Ľuľakina.

— Karšo a merďado, — pongavtoms tïnk stenas źarïja škas te kartinanť? — pškadś sovića ćeraś — Avoľ kuvaťs…

Te uľneś Ŕabov Nikolaj Vladimirovič. Nej son Rossijań hudožnikeń Śulmavksoń lomań. Avoľ umok uľneś nevtemkazo. Meze paroś, artïćanť škinemazo pede-pes śulmavoź erźań nejeń dï umoń škań temanť marto.

Jutasť vete-koto ijeť. Jovtaź valtnë — «Mon kadsa avoľ kuvaťs» — ezť stuvtovo. Prevskak eź sakšno — tejś Ŕabovoń Mikoľ, tede apak korta Erźań keleń idema Fondonteń pitnej kazne. Kepeďsak vanovtot staka, sedejs avtorića škatnestë Markovnań čačos, dï potï ejstëť aparoś.