Ineškipazonteń pškadema

I snova moľba k Ineškipazu. Na etot raz — prośba pomoč Erźa narodu, okazavšemuśa ne po svojej vole u kraja propasti, poteŕavšego veru v svoje buduščeje, razuverivšegośa v svoju silu i krasotu.

Ineškipaz, Vere Čipaz, mon teči pškaďan Toneť. Ojmem štavtsa prok anśak čačoź ejde ikeleť. Uli melem panžoms ojmem, jevtnems Toneť sedejrizksëm: Koda jomsi, koda kulï tiriń raśkem, čačom kelem. Kodamo śudovks-aparo, kundïze erźań Raśkenť, Kona doprok jemavtïze toń kaznenť, čanstenť-kelenť. Kumažava pežeťs sovaś raśkem ikeleť, Apak vizde son jemavtï Toń Ine eŕmenť. Vese erźań lomantne ikeleť, kumažava čumočis sovasť. Repešťatneń, Ine Maartnëń nej sïń a vanstïť, Pokšťatneń lemest a kundsiť, Ozkst a jutavtniť. Jala vešniť lija Pazt sïń, Toń lemeť stuvtïť. Eś prevsëst sïń tuń a eriť, ureks pŕast loviť. Maraľat, maravat nej už Mastorsonok a čačniť, Erźań valdo ojme lomantneń ure erźatne sval pokordïť. Toneť kememanť, Toń kojsë-luvso eŕamonť, Aparo teveks loviť. Ineškipaz! Vere Čipaz, eńaldan mon Toneť, Eńaldan tiriń Raśkem kis, noldïk čumočinzë, Lezdak raśkenteń panžoms ikelečiń valdo kinzë. Erźań keleś sval gajgezë, erźań eŕamoluvoś veľmezë, Toń lemeś, dï toń Čansteś niľksëks-štatoloks tenek ulezë! Paz, čangodť! Paz, čangodť! Paz, čangodť!