Pejeďkšnemat

Aštiť leveś dï bukaś, simiť «čapamodonť». Apak učne levenť gajgevtś telefonozo, son otvečaś:

— Kunsolan, večkevikskem, uš moľan.

Dï kortï:

— Satï, Buka, mon sïrgan, niś terdi.

— Ton mezť, Lev, a maštat ninť tarkazonzo putomo, monseś jonomgak varštamonť peli.

— Samaj teńsë teveśkak, Moń niś — avaka lev, tonseś žo — skal.

    

— Sidorov, viťkstak, kije kisëť teize kudov maksozenť?

— Apak manče?

— Apak manče, Sidorov, apak manče!

— Apak manče: a sodasa… te škane kemestë udïń…

    

— Vova, mejs isťa pejeďat? Mon kodamojak pejedemapeľ a nejan!

— A nesïnkak! Tïń ozïde varenijaso vadeź kšipečtem langs.