Anekdott

Veśolgalema tarkav saś pop. Simś koda vese. Koda ersijak, purnavoztne karmasť poponť kevkstneme — uli Paz eli araś? Teń langs popoś otvečaś:

— Važodemado kortnema važodema tarkaso!

    

Eŕaś erźań aťaś avoľ alamo. Saś ojmeń lisema škazo. Seŕgedize ćoranzo.

— Sodat, ćoram, ulim-parom, śupavčim avoľ alamo.

— Sodan, teťaj.

— Kulomodom mejle vese sïnst maksïť čukča raśkenteń. Tevteme kulomam a sï.

— Te koda isťa? — abungadś ćorazo.

— Maksat val — topavtsak melem, sestë jovtasa.

Ćoraś tajmaskadś. A sodï koda ulemskak.

— Vadŕa, topavtsa meleť — okojniki saś jožos-prevs ćoraś.

— Sodak, kulïnderejť erźatne čukčatnede ikele, te, lisi, erźatne vesemede-vesemede čaulat. Kadïk kuš čukčatne poladsïź eŕamoń kist.

    

Selišča veleń popoś kuvaka čerenzë razedś — arseś koda karmavtoms erićatneń ćeŕkovav jakseme.

— Ćeŕkovav apak jaka tonačis a pongat, — merś vesť tandavtneź šabranstënzë.

— Pošöl ton v bańu.., — merś tona karšo.

Kudonzo ikeľga kukoŕk-kukoŕk moli Oldaj sïŕkajneś.

— Oldaj sïŕkaj, meks iśak eziť sakšno ćeŕkovav? Vant, purgineś ledťanzat.

— U apťuk pŕa! Tonś a sodat mezť labordat! — kežijavtś jutïćaś.

— O-o-o, mon tonavttadïź! — seŕgedś meľganzo popoś dï kuroksto noldaś velevanť kuľa: koloradoń unžanť karšo pek lezdï «svätoj vedeś». Dï meze?

Koj-kiť «kristiantnëń» ejstë pongsť te kečkazonteń, modamarest eziź purgse kulovtomaso. Čitne pek psiľť. Źars učosť «svätojenť» lezksënzë, kadovsť pirezëst karčt-marčt. Rakasť «svätojenteń» kemićatneń langso velenek. Kuľań noldtnićanť lemdiź tede mejle «žuk-popoks».

    

Saś narkomanoś ćeŕkovav dï ušodś štatoltnëń madstneme. Moľś malazonzo popoś dï kortï:

— Pazoń ćora, meze ton tejat?

— Iľa lavga, teťaj, moń teči čačoma čim.