Pejeďkšnemat

Viŕ kijava moli erźań avine, lavtovonzo troks lenge kermeť. Meľganzo eskeli tatar, vanś-vanś — avanť lengenzë peveriť, sejeri:

— Ej, u tibe lïki padut!

Avineś lotkaś, varštïze se tarkanzo dï tataronteń pižni:

— Va, kengeľamot kis jezdańdeŕatan — pŕatkak lïkazevi, avoľ anśak se!

    

Avineś peńaći jalganstëń pakšanzo langs: “Vaj, minekeś isťa targi, isťa targi — sërenzë sëvi…”

Te škane vaľmalgast jutï omboće peľ sažonoń sëŕsë šabrast Mikaťa, puhai ćilimsënzë.

Ćorïneś avanstënzë: “Avaj, źaroška, kańa, kasovoľ Mika dedaś, ćilimsë targaź sërenzë avolize sëvindeŕa?”